donderdag 23 februari 2012

Laag over laag over laag...

Het overkomt mij nogal eens dat ik lekker aan het schilderen ben en me heerlijk vrij voel gewoon te doen wat er in me opkomt. Ik start vanuit een gevoel, een vraag, een visueel beeld of een tekst, en volg dan mijn intuitie. Experimenterend met verschillende materialen en gereedschappen, met kleuren, lijnen en vormen. En dan ... op een gegeven moment weet ik het niet meer, loop ik toch vast. Vaak beland ik met mijn werkstuk in chaos en weet ik eigenlijk niet meer waar ik mee bezig ben en waar ik naartoe wil. Afstand nemen is dan heel belangrijk. Kijken, invoelen, het werkstuk draaien en van verschillende kanten bekijken. Weer verbinding maken met mijzelf en het werkstuk. Soms zie ik een mogelijkheid om verder te werken, soms ook niet. Als ik te vroeg iets denk te zien wat ik wil uitwerken zet ik mezelf vaak vast, maar het geploeter in de chaos is ook niet altijd even prettig. Toch ontstaat door steeds weer los te laten wat er is, en laag over laag door te werken, op een gegeven moment iets wat me raakt. Het aantal lagen dat daarvoor nodig is verschilt. Uiteindelijk ontstaat een heel doorwerkt beeld, dat alleen heeft kunnen ontstaan door de vele onderliggende lagen. Al die lagen voegen iets toe aan het geheel.

Mijn uitgangspunt voor dit schilderij was een visualisatie waarin ik mij voorstelde hoe het zou voelen, of hoe ik zou merken, dat het probleem waar ik mee worstelde opgelost zou zijn.
Helaas heb ik van de tot stand koming van dit werkstuk geen foto's genomen, maar er zijn onder andere bloemvormen langsgekomen en zelfs een poort had ik uitgewerkt, maar dat alles was het niet en is losgelaten, totdat deze, voor mij symbolische, 'deken' ontstond.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...